Column Italianen

 Italianen


Liefde en haat,

Warmte en koude,

aardig maar ook afstandelijk

Na nu wat dagen in ItaliŽ

te hebben doorgebracht,

heb ik wel een beeld gekregen

 

Het beeld is tweeledig of dubbel zo u wilt.

Aan de ene kant de vrolijke mediterrane mens

die ik al ken van mijn Spaanse bezoeken

 

Aan de andere kant een nukkig en kortaf

volk die last heeft

van de overtreffende trap van het woord trots,

genaamd arrogantie

 

Ondanks dat ik geen Italiaans spreek,

denk ik vaak dat ze

met een omslachtige manier communiceren.

Of zou hun vocabulaire zo beperkt zijn

Want altijd die handbewegingen erbij om dingen

duidelijk te maken,

of te benadrukken

 

Wat ik het mooie van hun vind,

is dat ze altijd vol zitten met emotie,

zowel in het positieve als het negatieve.

Zou ik daar na drie weken ook last van hebben?

 

Ik hoor het graag van jullie.