Blog

2 augustus 2012 - Weer terug naar Londen

Om de ochtend vlucht van 07:05 te halen staan weweer vroeg op. Half vijf ditmaal. Dan met de auto naar het station en met de trein naar Schiphol. Alles soepel en vlot. Aan de gage moet ik alleen mijn trolley afgeven om dat hij niet in het toestel zou passen. Nonsens! Ik ben al een van de eerste ingestapt en weet dat hij paste op de heenreis. Een beetje overdonderd geef ik hem af, maar bedenk mij als de stewardess mij welkom heet. Ik zou niet willen dat ik mijn geld, computer en uniform om deze reden kwijt raak. Zij gaat kijken of ze wat kan doen.

En zo gebeurt het dat ik netje mijn trolley krijg en hem in een van de bakken kan leggen. Er is ruimte genoeg beschikbaar. Geroutineerd kies ik mijn route terug naar huis. Eerst de DLR, tot aan Bank, dan de Northern line tot Highgate en een stukje wandelen. Zo ben ik in 4 uur van deur tot deur. En het is pas negen uur.

De heren Leo en Niels liggen nog heerlijk te slapen en ik maak ze wakker. Samen ontbijten en dan gaat ieder zijn weg. Ik blijf nog wat werken en vertrek in de middag. Leo gaat plaatjes maken en Niels een paar wedstrijden bezoeken.

Dan is het ook mijn beurt om mijn eerste wedstrijd te gaan bekijken. Het is beach volleybal. Onderweg en naar de venue toe valt de drukte in de stad valt overigens best mee. Vooraf was iedereen bang dat het te druk zou zijn. Niet dus! Veel mensen hebben de stad verlaten (net als bij andere OS) en dat maakt de ruimte vrij voor de Olympische toeristen. Ik vond de stad in de week voor de spelen veel drukker dan nu.

En de hotels, de theaters en winkeliers klagen steen en been dat de omzetten achterblijven. Bij de verwachtingen zeker. Alleen rondom het Olympisch park (Stratford) zie je grote mensen massa's samen komen om naar het park te gaan.

Beachvolleybal wordt gehouden bij de Horse Guards Parade. Normaal is dit een parade plaats voor paarden en ligt naast White hall, de residentie van de koningin. Nu is het hele complex omgetoverd tot een indrukwekkend sport complex. Kijk maar naar de foto's op de foto pagina. Midden in de stad met uitzicht op de Big Ben, London Eye en meer.

De dames Van Gestel en Meppelink nemen het op tegen de duitse tegenstanders Goller en Ludwig. De Nederlandse supporters hebben een groot overtal, maar dat mag het resultaat niet baten. Ze verliezen in 2 sets met duidelijke cijfers. De lol is er niet minder om. Ik ben samen met JP en we genieten van een heerlijk zonnetje. Over het weer is veel te doen geweest, maar uiteindelijk valt ook dit mee. Ja er zijn buien, maar ook is er veel zon. De temperatuur is goed en het is gelukkig vooral niet te warm. Dat was in Beijing wel anders. 35 Graden of meer was geen uitzondering. Zelfs met deze temperaturen zweet je genoeg, zeker in de Underground waar het soms extreem war mis.

Tussen de eerste en tweede wedstrijd kijken we wat rond en ik zie zowaar een bekend polo shirt rondlopen. Mijn polo shirt..... Hee dat is apart. Later kom ik er achter dat het een collega van Tessa is die haar vriend in Vancouver het shirt heeft gekocht. Alleen herken ik hem in eerste instantie niet. Grappig om je eigen shirt terug te zien in Londen.

Na de tweede wedstrijd is het tijd om te gaan werken. Aberra heeft een paar uur voor mij waargenomen en nu moet ik aan de bak. De tijd verloopt snel. Zeker als ik eerst Henk Grol tegen het lijf loop en hem mag feliciteren. Hij heeft eerder vandaag brons gewonnen bij het judo. Later op de avond wordt hij gehuldigd in het HHH. Dat wordt straks nog haasten.

Voor de gouden race van Ranomi Kromowidjojo (blijft een lastige naam om te typen) drommen de Nederlandse sporters en begeleiding samen in de eetzaal. Wij hebben 4 grote tv schermen staan waarop we alles kunnen zien. Heeft de NOS in Nederland 13 kanalen vor live sport, wij hebben er max 32 waarop alles live wordt uitgezonden. Dat geeft mij de ruimte om wat "vrienden" te maken. Charles van Commenee, Nederlander in Engelse dienst (atletiek coach) is erg gecharmeerd van mijn meegenomen dropjes. Ik heb de route gevonden om deze in het dorp te smokkelen en laat hun genieten van een oer Hollands dropje. Cor van der geest, Roelant Oltmans en de anderen genieten mee. Goed gedaan Ronnie!

De race wordt ook gevolgt door Femke Heemskerk. Zij heeft de finale niet gehaald en moet op tv zien dat Ranomi goud wint. Super!!. Ze leeft enorm mee met haar en is oprecht blij. Wat een sportvrouw, zo gaaf. Ik geniet in stilte van beide momenten. Het goud op de 100 meter vrij en Femke.

Later spreek ik haar nog aan over het commentaar dat ze gaf na afloop van de halve finale. Ze kon wel janken en de NOS verslaggever liet haar niet los en bleef vragen stellen. Ze bleef er rustig onder ondanks dat ze het liefste hard weg had willen rennen. Daar heb ik haar complimenten voor gegeven. Zo kletsen we nog even door. Wat een topdag.

Om negen uur met veel spoed naar het HHH. Er wordt gehuldigd! De dames 8 roeisters en Henk Grol. Ik Redt het niet om de huldiging van Henk te halen, maar de dames 8 lukt wel. Met dank aan de persdames van het HHH. Zij helpen mij om alsnog op het foto podium te komen. Dank dames!

Na afloop zijn er nog de tv interviews in de perskamer en dan op naar huis. Ik ben 23 uur in touw geweest en de accu is leeg. Weer een dag genoten van de OS in Londen.

Bookmark and Share


1 augustus 2012 - een dagje terug in Nederland

Wat is het heerlijk wakker worden in je eigen bed. Zelfs het vroege wakker worden van Fenna is op zich al een traktatie. Zowel Tessa als Fenna hebben de afgelopen dagen last gehad van een virus en hebben voor wat ongemak gezorgd. Daar is nu niets meer van te merken. Fenna straalt en lacht blij dat papa er weer is. Al sinds gisteravond  lijkt alles over te zijn en ze lacht de hele tijd. 

We beginne nu de dag met een heerlijk zondag ontbijtje. Croissants, jus d' Orange en goede thee. Dan eens lekker bijpraten en relaxen. En natuurlijk even op visite bij pa Speksnijder die vandaag jarig is. 77 jaar jong! Van harte paps. En Bastiaan belt ook nog even op vanaf zijn vakantie adres.  's Middags toch wat werken. De lopende projecten hebben aandacht nodig en ook weer een nieuwe aanvraag.  Maar vandaag is een familiedag en we pakken de fiets om er op uit te gaan. Het weer is heerlijk en in de bossen is het aangenaam. Als afsluiter doen we een borrel bij de Shoreclub in het nautisch kwartier van Huizen. 

Natuurlijk volgen we de olympische spelen op de tv en zien dat deze dag met veel potentieel slechts 1 bronzen medaille oplevert door Edith Bos. Bas verweijlen, Marianne Vos en de zwemmers lukt het helaas niet om een plak te behalen. Dan wordt het ook tijd om de spullen weer in te pakken en klaarte maken voor morgen. Terug naar Londen voor de 2e helft van mijn olympische spelen.

Bookmark and Share


27 juli 2012 - Op weg naar Eton - Holloway (het Olympisch roei- en kano dorp)

De dag begint al weer vroeg (ik krijg het gevoel alsof ik dit elke dag typ) en start met een uitgebreid en rustig ontbijt in het Hilton. De gevraagde krant was vanmorgen vroeg netje onder mijn deur doorgeschoven en kan ik op mijn gemakt lezen onder het ontbijt. In de hal kom in ineens allemaal IOC collega's tegen en het is een warm weerzien. Ze vragen zich allemaal af wat "die vrijwilliger" hier doet en dat leg ik dus aan ze uit. Na het ontbijt sprokkelen we alle bagage weer bij elkaar (voor de laatste keer jippie) en dan wachten op mijn auto. Hopelijk is Murphy blijven slapen vandaag en blijft mij verder leed bespaard. Het zal niet zo zijn.

Het plan is om eerst langs het Olympisch dorp in Londen te gaan en daar de stem materialen af te geven aan Chantal. Het kan druk zijn in de stad en daarom heb ik een ruime planning opgesteld waarbij ik een uur heb uitgetrokken om daar te komen. Normaal moet ik in 25 minuten lukken. Wederom een chauffeur die op leeftijd is. Zij is een gepensioneerde lerares die meteen haar rol als stadsgids vervult. Zo kom ik heel veel dingen te weten die ik nooit had willen weten. En ook nog een paar leuke weetjes, gelukkig. Tot aan de afrit van het OLV gaat het goed. Dan rijdt ze deze voorbij en wordt het een opeenvolging van foute keuzes en dus verkeerde routes. Als we uiteindelijk aankomen, heeft ze de verkeerde bestemming ingevoerd en komen we in een auto depot aan., aan de andere zijde van het dorp. Zo gebeurt het dat we meer dan een uur rond het OLV rondrijden zonder aan te komen op de bestemming. Ondertussen komt er stoom uit mijn oren. Uiteindelijk komen we aan, pffff.

Chantal loopt ook rood aan, maar zegt niets. Immers dit is Engeland en we blijven beschaafd. (Help mij hier later nog eens aan herinneren). Dan snel naar de volgende chauffeur voor de rit naar Eton. De Transport Manager, een volle donkere dame, herkend mij nog van de maandag toen ik naar Coventry moest. Ik krijg zowaar een knuffel van haar en dat vermindert de boosheid een beetje. Snel inladen en op naar Eton. Wederom een oudere chauffeur. Hij vraagt of ik het goed vind of hij de navigatie mag negeren, want hij weet een kortere route door Londen. Van mij mag tie, ik ben al zo laat dat het eigenlijk niet meer uit maakt. Zo rijden we lange tijd langs de noord zijde van de Theems en komen per toeval langs de vlam die over de rivier richting het Olympisch stadion. Ondanks dat het niet mag, stopt hij op de drukke straat zodat ik een foto kan maken van het geheel. Super attent. Veder schiet het verkeer lekker op en verliezen we niet meer tijd. Aangekomen op de bestemming is er geen rij bij de controle en staat er een bus klaar om mij mee te nemen. Tot zo ver het goede nieuws. Een attente mevrouw vraag mij waar ik naar toe moet met mijn bagage. Naar het Olympische roei en kano dorp natuurlijk! "ja" zegt zij. dat dacht ik al. Dan ben je hier namelijk helemaal verkeerd. Dit is de wedstrijd venue en het dorp ligt op 40 minuten rijden vanaf hier. Gr%^&*$#….. is het enige wat ik uit kan brengen. Niet weer! Bij de eerste bus stop (3 km verder) kan ik overstappen op een andere bus en dan ben je alsnog snel naar het dorp toe. Dat plan valt in duigen, want deze bus is alleen voor atleten en een jonge dame geeft aan dat er geen enkele consideratie mogelijk is. Ik probeer het nog wel, maar ik had beter tegen een lantaarnpaal kunnen praten. Wat een trut zeg. Dus weer helemaal terug naar "start". De chauffeur staat er nog en wil mij graag naar de juiste bestemming brengen. Dan alleen nog een file en dan komen we na 5,5 uur aan in het ORV. Ik had al in Nederland kunnen zijn.

De uiteindelijke aankomst is erg hartelijk. Men doet er alles aan om mij zo goed mogelijk te helpen. De bagage wordt naar de kamer gebracht en ik krijg een persoonlijke begeleider om mij naar de juiste plek te begeleiden. Alles helemaal top. Later meer….

Bookmark and Share


26 juli 2012 - Laatste dag in Glasgow en dan terug naar Londen

Na een heerlijk (en vroeg) ontbijt in het Marriot Hotel in Glasgow gaan we weer aan de slag. De woorden dekken de lading, maar het is niet druk. Alleen het Franse dames team komt langs om te stemmen en dat is pas aan het einde van de openingstijd, zo tegen 2 uur. Deze meiden hebben gisteren verloren van team USA, maar volgens mij zitten ze er niet echt mee. Ze dartelen uitgelaten in het rond en er komt weinig serieus uit. Het team wordt gevolgd door een cameraploeg. Zij filmen de verrichtingen van de dames en dus ook het stemmen. Ik moet ingrijpen als er niet goed genoeg wordt omgegaan met de privacy inzake het stemmen en maan de begeleidster tot afstand. Dan is ok dat klaar en ga ik opruimen en inpakken.

De gastdames van LOCOG vonden het maar lastig dat ik hier langs kwam. Zo heb ik het ervaren. Cadeaus die ontbraken (gestolen) waren geen goede start, maar door de reactie van de kleine blonde dame maakt ze zich alleen maar meer verdacht. Echter ik heb geen bewijs en moet het er mee doen. Als ik vraag of zij de resterende dozen terug naar Londen willen sturen, dan krijg ik een ontkenning. Wij moeten de opdracht maar geven (en dus betalen) en dan kunnen ze hier op worden gehaald. Dat valt niet goed bij mij en wil protesteren. Ik hou mij en glimlach "begrijpend". Laten we het zo maar houden. Ik geef ook geen cadeau aan deze minder sympathieke collega's. Jammer maar helaas. Over het algemeen had ik gedacht dat de inwoners van Glasgow meer warm zouden zijn en dat bleek niet het geval. Kille, afstandelijke mensen met een gemaakte vriendelijkheid die niet oprecht over komt. De taal barrière maakt het nog meer lastig. Misschien een algemeen beeld? Vast, maar ook mijn ervaring. Later hoor ik dat het vooral Glasgowers zijn. Buiten de stad zou het anders en meer gastvrij moeten zijn. Dat gaan we later wel beleven, nu weg hier. De chauffeur blijft gewoon zitten en steekt geen poot uit. Wat heb ik misdaan? Ach ik doe het zelf wel.

Geen lange wachtrijen voor de incheck als ik kom. Daarna wel! Natuurlijk gaat het niet soepel; ik had niet anders verwacht. Eerst mag ik, op grond van mijn accreditatie (en een melding in het systeem) al mijn 5 stukken bagage gratis meenemen. Immers British Airways is de sponsor van de Olympische Spelen. Later niet en moet ik even 80 pond aftikken. Ja, ik krijg dat geld wel terug, maar wat een zielig volk. En dan moet ik ook nog een case (met daarin de stemcomputer) ergens anders gaan afleveren omdat hij niet aan de bagage normen voldoet. Het heeft exact de afmetingen van een koffer, maar toch kan het niet via de normale routing. Mijn humeur zakt naar een dieptepunt. Bij de gate aangekomen neem ik een warm broodje als diner. Anders komt het er helemaal niet van. Ik zit nog maar net of de wet van Murphy treedt in werking. De vlucht heeft een vertraging van bijna 2 uur. Oeps, dat kan er nog wel bij. Snel reken ik de tijden door en constateer dat dit een latertje gaat worden.

Tegen 3 uur vannacht kan ik in het Olympisch roei en kano dorp zijn. Slik, dat is shit. Dus overleg met het management. Na enig wikken en wegen besluiten we dat ik in Londen blijf overnachten en dat zal later het Hilton Green Park worden. En begint het wachten. In het kader van het goede leven probeer ik een plekje te vinden in de BA lounge, maar daar trappen ze hier niet in. In 2008 in China liep je gewoon de lounge binnen en was men zo overrompelt dat je met alle egards werd behandeld. Hier wordt ik, als een klein kind, door een oude schotse vrouw terecht gewezen en eruit gezet. Dan maar in cattle class wachten. 

Als het vliegtuig komt gaat het gelukkig snel, net als de vlucht. Weg hier, weg uit Glasgow. In Londen ziet de wereld er een stuk anders uit. Vriendelijk en o zo behulpzaam. Men loopt met je mee, helpt met je bagage en geven je een super welkom gevoel. Mijn chauffeuse is een dame op leeftijd. Niet dat ik daar iets tegen heb, maar of ik het navigatie systeem even wil programmeren. Nu zijn alle Olympische locaties en hotels voorgeprogrammeerd, dus dat is in een handomdraai gedaan. De rij kwaliteiten, of liever gezegd, het ontbreken daarvan zijn schokkend. Deze dame kan niet schakelen, kan niet sturen en rijdt 80 op de snelweg. En dat op de linker (In Engeland rechter) baan. Bovendien is ze nachtblind zo geeft ze zelf toe. Hallo Murphy, ga weg nu. Ik ben klaar met je.

Met veel hulp en geduld kom ik eindelijk tegen middernacht aan bij mijn hotel van de nacht. Mijn 5e slaapplaats sinds ik in Londen ben aankomen. Murphy blijft nog even want ik mis net de suite van het hotel. Daarvoor inde plaats krijg ik de bezemkast achter de receptie. Neem nooit kamer G23. Er staat een mini bed, met 2 kastjes en zelfs een stoel. Om bij je bed te komen moet je over de stoel klimmen. De badkamer is bijna groter dan de kamer. Maakt niet uit, ik ga pitten en morgen op weg naar het roei en kano dorp. Welterusten Murphy, niet tot morgen.

Bookmark and Share


26 juli 2012 - Persoonlijke bewaking in Glasgow

Tijdens de Olympische Spelen is de beveiliging enorm hoog. In Londen zien we dat terug door het grote aantal security mensen die zijn aangevuld met soldaten. En natuurlijk een groot aantal politie medewerkers. In Coventry waren deze minder opvallend aanwezig, maar in Glasgow nemen ze geen enkel risico. De officiele auto waarmee ik aan kwam bij het spelershotel, werd bijna uit elkaar geschroefd zo zorgvuldig was de controle.

Maar mijn grootste verbazing kreeg is toen ik bij mijn hotelkamer aan kwam. Een persoonlijke beveiliger in de vorm van een charmante agente. (voor de goede orde; ik heb de foto genomen toen zij er zat, maar op alle andere dagen zat er een forse kerel)

Nu weet ik hoe dat ook voelt. Niet leuk! Maar wel leuk om een keer mee te maken.




Bookmark and Share


25 juli 2012 Het geheim achter het succes van de Spaanse voetballers

Na het, voor het Nederlands elftal, desastreus verlopen EK kregen wij informatie toegespeeld wat mogelijk ook van invloed had kunnen zijn op de prestaties. Zoals iedereen weet heeft Spanje dit toernooi glorieus gewonnen. Het Spaanse Olympische team bereidt zich voor op haar eerste wedstrijd in Glasgow. En daar stuitten wij op de sleutel van succes: Men drinkt een goed glas Spaanse wijn tijdens het eten. Natuurlijk een goed Spaans gebruik, maar dus ook onder de atleten. Dus hierbij de tip voor onze nieuwe bondscoach Louis van Gaal: wijn voor het Nederlandse elftal.




 

Bookmark and Share


25 Juli 2012 Schots leren in Glasgow

Alle Olympische nachten zijn kort en zo ook weer deze. Ik heb slechts 4,5 uur slaap en de spelen moeten nog beginnen. Officieel is de opening op vrijdag de 27ste juli, maar vanaf vandaag beginnen de wedstrijden al. Niet iedereen weet dit. De voetballers (en -sters) beginnen vandaag met hun competitie. Dit heeft men gedaan om het toernooi volledig te kunnen spelen, zonder inkortingen. Het voetbal is overigens een van de verbindende factoren van de Olympische Spelen. De sport is een van grootse ter wereld (vergelijk met trampoline springen) en heeft dus veel fans. Tegelijkertijd zijn er verschillende speelsteden verspreid over Engeland. Zo probeert men de Olympische koorts breder over het hele land te verspreiden.

Dat lukt ten dele. Bij mijn aankomst gisteravond op het station van Glasgow stond mijn officiële BMW in de "London 2012 striping" netjes te wachten. De chauffeur vertelde mij dat hij meerdere malen was gefotografeerd in de vijf minuten dat hij stond te wachten. Daaruit concludeer ik dat het dus een uitzondering is als ze een dergelijk Olympische auto zien. Ook tijdens het instappen bleven de mensen staan kijken wie deze man nu wel niet was. Vast en zeker een beroemdheid. En dat klopt!

Nog even over het slapen, of better gezegd het "niet" slapen. Tijdens de spelen wil je eigenlijk niets missen van alle momenten die je mee mag maken. Slapen is een beperking van het verzamelen van de Olympische momenten en beperk je dit tot een minimum. Alleen wordt de lichaams accu wel steeds leger en leger tot het moment dat het klaar is. Hopelijk is dat pas na de Spelen. En tussentijds wel proberen op elk mogelijk moment even 'bij te tanken'. In de bus, de metro of trein.

Als afgevaardigde van het IOC gaan alle deuren voor je open. Mooie auto's, luxe hotel kamers en zo veel meer. In Glasgow vroeg men welke krant ik zou willen hebben vanmorgen. Een Nederlands krantje zit er niet in, maar dat is ook het enige minpuntje. De engelse kranten staan vanzelfsprekend vol over de OS. Het gezegde dat "het glas half leeg is in plaats van halfvol" is op zijn plaats. Men klaagt steen en been over van alles en nog wat. Over het openbaar vervoer, over de speciale wegstroken voor de atleten, officials en mij, over de kosten en over de security. Ik zal beginnen met de laatste.

G4S is het grootste beveiligings bedrijf ter wereld. Ze zijn actief in 125 landen en hebben meer dan 650.000 mensen in dienst. Zo kregen zij ook het contract, ter waarde van 257 miljoen (pond), voor de Olympische Spelen van Londen. Alleen lukt het hen niet om voldoende medewerkers te vinden. Men kreeg het contract om 13.000 veiligheids mensen te leveren. Dat lukte niet. Daardoor heeft de Engelse overheid ingegrepen en zet men nu soldaten in om het tekort te vullen. De voorzitter van G4S, Nick Buckels moest zich vorige week verantwoorden voor een commissie en ging diep door het slijk. Niet alleen probeerde hij zijn wanprestatie te bagatelliseren, maar ook wil hij geen afstand doen van zijn bonus. Deze bedraagt een slordige 57 miljoen (pond). En zo graven de verslaggevers verder en verder. Enkele voorbeelden:
- Toen ik vorige week bij het uniform distributie magazijn was om mijn broek te ruilen, leek het wel alsof G4S gewoon mensen van de straat aan het trekken was om hen in dienst te nemen. Voornamelijk waren dat minderheden die hier op af kwamen.
- Bij een shift in Eton kwam ⅔ van de medewerkers niet opdagen. Dit moest alsnog worden aangevuld met lokale politieagenten.
- Een verslaggever heeft zich ook aangemeld om te werken voor G4S en deed verslag van de opleiding. Men mocht het examen (gecertificeerd security blabla) keer op keer over doen (met exact dezelfde vragen) zodat je wel heel stom moest zijn als je het niet haalde. Alles om aan mensen te komen.
- Een andere verslaggever slaagde er in om zonder enige controle in het Olympisch park te komen. Dit alleen door in een busje te rijden en met wat oude werkkleren aan. Geen controle of niets.
Kortom de overheid maakt zich ongerust en daar wordt veel over geschreven en geklaagd.

De kosten van de OS lopen (onder andere door de beveiliging) steeds meer uit de hand. Overal zijn er budget overschrijdingen en moeten begrotingen worden bijgesteld. Ik weet dat ik soms wel een extra broodje pak in de kantine, maar volgens mij doet men dat dus overal. Met als gevolg deze overschrijdingen. Men is vooral bang voor de gevolgen voor de economie. Tegelijkertijd is men heel tevreden over de economie en de bestedingen als gevolg van de OS. Ja, dat klopt!

Dan de speciale Olympische wegstroken en het openbaar vervoer. Een gevoelig punt want Londen heeft nog steeds een infrastructuur uit de vorige eeuw en daar heeft men niets aan gedaan. Nu de spelen dichterbij komen, de wegen drukker worden klaagt men meer en meer. De taxichauffeurs hebben vorige week spontaan gestaakt omdat zij ook gebruik willen maken van deze stroken. Gevolg: de hele binnenstad plat. Deze week kregen de ministers het ervan langs omdat zij ook gebruik willen maken van de stroken. Consensus: Alleen als de veiligheid ermee is gemoeid mag het. En zo gaat het maar door. Dan de metro; al maanden lang worden de reizigers geinformeerd over de komende spelen en dat het erg druk zal worden. Ergo: blijf weg uit de metro. Helaas heeft deze campagne vrijwel geen effect gehad en is de metro nu al overvol. Afgelopen zondag kregen we het advies om de binnenstad te mijden ivm de drukte. Zoals geschreven is de infrastructuur erg verouderd en heeft dat deze gevolgen. Men adviseert om in ieder geval 3!!! uur uit te trekken als reistijd om een venue te bereiken.
Mijn advies is voor de eventuele kandidaat stelling van Nederland voor 2028 om vooral ook te investeren in infrastructuur Dat zou wel eens het belangrijkste argument kunnen zijn om draagvlak te creëren onder de bevolking en is zeker een goede investering voor de toekomst.

Vanmiddag maar eens een kijkje nemen in de stad. Na 2 uur even snel lunchen en dan naar het dames hotel. klinkt wat raar als ik dit typ. De dames voetballers verblijven in een ander hotel dan de heren. Is zeker beter, want in Coventry liepen de heren van Nieuw Zeeland al te jagen op de dames van Zweden. Daar even een paar posters opgehangen en met de verantwoordelijke gesproken. Het Franse team komt zeker, de anderen geven nog bevestiging. Noord Korea is helemaal lastig; zij weten niet eens wat stemmen is. Dan is het klaar voor wat betreft het werken en ga ik de stad verkennen. Ik wilde eerst nog naar de wedstrijd toe, maar kan mij er niet toe zetten om een kaartje te regelen.

Glasgow heeft geen bijzondere highlights. Niemand, die ik ernaar vroeg, kon mij de "must see/do" vertellen van deze stad. Het is een oude stad met prachtige gebouwen. Helaas ook veel vervallen gebouwen die al jaren leeg moeten staan. Crisis of trend? Ik weet het niet. In de stad wel posters en verwijzingen naar de OS, maar het leeft hier niet onder de bevolking. Op straat staan er promo dames de Olympische wedstrijden aan te bevelen. Later zie ik op tv dat het stadion half leeg is. Het leeft hier niet! Verder wat rond gelopen, maar niets kunnen vinden.

Ik mijmer wat weg en besef mij dat ik al weer een kleine 2 weken onderweg ben. Ik mis mijn meisjes en Bas en wordt wat week. Dit is ook de streek waar mijn neef Hank heeft gewoond. Ik had hem zo graag eens willen bezoeken en willen zien hoe hij hier leefde. Hank is ruim 3 jaar geleden in Schotland op 44 jarige leeftijd overleden aan de gevolgen van een ongeluk. Ik mis hem nog steeds heel erg en dat zal altijd zo blijven. Ja, ik ben week en verdrietig.

Terug in het hotel even wat ge-FTed (ge Face timed) met de meiden. Ik moet mijn verhaal kwijt en ook daar is Tess een topper in. Ben blij dat ik volgende week even terug ga. Zeker naar deze mindere middag. Dan moet de knop om en besluit om te gaan zwemmen. Hier hebben ze een 16 meter bad en kan ik wat energie kwijt. Voel mij een stuk beter nadien. Op naar morgen.

Bookmark and Share


24 Juli 2012 - Afscheid van Coventry en richting Glasgow

De spierpijn valt mee als ik 's ochtends wakker wordt. Hard ik toch meer meters moeten maken in het mini zwembad gisteravond. Ik moet om 7 uur nog wachten tot de ontbijtzaal open gaat. Als "IOC" man krijg ik als enige van allemaal een keuze menu voor mijn ontbijt. Alles mag. Ik laat mij een beetje gaan door naast de scrambler eggs, bacon, hasj brons en toast ook nog een worstje te nemen. Of zeg ik het zo verkeerd? En als ik alles op heb komt de kelner ook nog croissants brengen. Oeps die had ik ook besteld. Verbeeld ik mij het nu, of kijkt de grote groep uit de kluiten gewassen politie en veiligheidsmensen met een meer indringende blik aan dan normaal? Zonder uniform (in blauwe broek en neutraal witte polo) en met het steeds groter wordende aantal accreditaties om mijn nek lijk ik een echte official.

Zo starten we rustig de dag op met een krantje en gaat de tijd snel voorbij. Ik moet zelfs haasten om om 08:00 uur open te gaan met mijn stembureau. De ochtend zelf verloopt rustig. Weinig stemmers en ik kan dus veel werk verzetten op de computer. Het meest spannende is nog wel dat ik een heerlijke bak koffie haal om een uur of half 11. Maar dan wordt het druk. De wit russen komen stemmen en dat kan weer electronisch. Ik krijg ze allemaal op bezoek en dat scheelt weer paraplus meenemen naar Londen. In totaal is het een goede stemdag. Om 2 uur de spullen opruimen en nog even snel wat lunchen. Dan word ik ineens aangesproken in het Nederlands en bij naam. Euh…. Het is een oude collega van mijn ATP tijd die hier nu alle transport zaken regelt. Zij heeft een contract voor een aantal maanden en heeft Coventry als uitvalsbasis. Toeval bestaat niet. Zelfs niet in het verre Coventry.

Als extra neem ik de Olympische posters mee naar Glasgow (dus mee naar huis uiteindelijk). Voor elke OS worden er speciale posters gemaakt met verschillende thema's. Deze komen vast nog wel een keer van pas en anders worden ze alleen maar meer waard. De privé chauffeur staat al netjes te wachten op mij en is erg behulpzaam. Op naar het station. Ik heb toch wel erg veel bagage bij mij en moet alles alleen dragen. Hmmm, dat valt niet mee. Ik weet nog van de vorige keer dat ik hier was (in 2011) dat er een goede 1e klas lounge is met gratis drankjes en hapjes. Ik ben de enige gast en vermaak mij opperbest. Ik moet 1 keer overstappen in Birmingham en dan in 1 ruk door naar Glasgow. Ook hier is alles top verzorgd; warm eten, drankjes, snacks en alles was je maar wil. Het weer veranderd per kwartier. Naar mate ik meer naar het Noorden reis neemt de bewolking toe en neemt de temperatuur af. Ik zie steeds meer weilanden en nog meer schapen. Het landschap wordt glooiender en stenen heggen delen het landschap op in vlakken. De bewolking daalt meer en meer totdat het verandert in mist en regen. het humeur daalt mee en ik krijgt het gewoon koud in de trein. De stewardess zet, op mijn verzoek de verwarming hoger,m aar helpen doet het niet. Opeens bedenk ik mij mijn warme trui nog in het warme Londen ligt en ik helemaal niets bij mij heb. Zomer in Engeland……

Dan maar drastische maatregelen; Gin tonic on the rocks en dat maakt mij wat warmer. Ondertussen krijg ik ruzie met mijn computer. Ook dat nog. Het document waar ik de afgelopen 2 uur aan heb gewerkt (draaiboek BtB) kan ik niet opslaan en Word loopt vast. Gr%&*#@, ook dat nog. Uiteindelijk moet ik alles weer overdoen. Morgen dan, want ik ben er klaar mee. Na 4 uur kom ik aan in Glasgow, het zuiden van Schotland. Eindelijk!

Er staat weer een mooie BMW 5 serie op mij te wachten met een vriendelijke chauffeur. Het is zijn eerste rit en ik heb de eer dat ik met hem mee mag rijden. Hij ziet het alleen net andersom. Het hotel is dichtbij maar kost toch veel tijd. De auto wordt letterlijk binnenste buiten gekeerd door de beveiliging. Zelfs de motorkap moet open en in elk hoekje word gekeken. Zo erg heb ik het nog niet eerder meegemaakt. Terwijl ik dit typ op mijn kamer zit er letterlijk een bewapende agent voor mijn deur. Euh.... het moet niet gekker worden.

In het zitten 4 teams en de andere vier zitten in een ander hotel vlakbij. Daar moeten we nog even iets voor te zien vinden, want ik wil ze graag allemaal in staat stellen om te stemmen. Een uur later is ook dat gelukt. Ritsel Ronnie regelt het wel.

morgen vroeg op, dus nu even slapen.

Welterusten het is middernacht......

Bookmark and Share


23 juli 2012 Op weg naar Coventry

De dag begint al erg vroeg; 5 uur gaat de wekker. Ik heb enorm slecht geslapen. Ik bleef maar piekeren hoe ik met mijn bagage het OLV in kon komen.  Dus bijna 4 uur slaap gehad met onderbrekingen. Dat zijn ook weer olympische tijden. De laatste zaken pakken en dan op weg naar het OLV. Aan de deur heeft Sophane een enorm lieve brief gehangen. Ik mag altijd terug komen en mijn gezin meenemen en ze wil er nooit meer een vergoeding voor hebben. In één week tijd ben ik een lid van het gezin geworden en het lijkt zoveel langer dan slechts een week. Ik schrijf een brief terug om haar (en Malcom, Maria en Felix) nogmaals te bedanken voor alle goede zorgen. We gaan elkaar volgende week vast nog weer zien. We hebben afgesproken in het HHH. Het was super!

Bij het OLV aangekomen heb ik er toch voor gekozen om niet de reguliere ingang te nemen, maar de Car park ingang. Eigenlijk mag je hier niet in, maar de bewaker is nog niet helemaal wakker en laat mij erdoor. Iets later volgt JP en hij moet buiten wachten. Chantal heeft alles al klaar gezet en ik kan meteen weg. Ik krijg een "T3" upgrade kaart waarmee ik gedurende de hele olympische spelen gebruik kan maken van de olympische BMW's. Ik kan mijzelf overal naartoe laten brengen zonder enige kosten.

Alleen deze auto's mogen over de speciale Olympische rijstroken rijden zodat ze geen last hebben van het overige verkeer. Dat heeft al tot veel ophef geleidt onder vooral de taxichauffeurs van Londen die er ook gebruik van willen maken. Tot een spontane staking toe wat ervoor zorgde dat de hele stad vast stond.

Ik krijg nu een mooie 3 serie stationair toebedeeld die mij naar Coventry brengt. Alle bagage past er in, alleen ik niet..... Met mijn atletische postuur aan 2 meter zit ik knel aan alle kanten. De donkere chauffeur vraagt zich verbaasd af ok ik de stoel wel op de achterste stand heb staan? Ja! Dat heb ik. Als hij mij vaagt waar ik naartoe moet en ik zeg Coventry, dan schreeuwt hij het uit "Coventry"? Hij heeft pas 1 rit gedaan in zeven dagen en schrikt van de afstand. De chauffeur is het type dat zijn mond niet dicht kan houden en vrees voor het ergste. Voor het wegrijden moet hij zich melden bij de centrale. Na het doorgeven van de bestemming gaan ineens alle lichten op 'rood'. Om een l am verhaal kort te houden, hij mag mij niet wegbrengen naar plaatsen buiten Londen en dus moet ik er uit.

Dan maar weer naar de balie om dit opnieuw aan te vragen. Ook af is een probleem, want de mensen zijn er pas om 09:00 uur. E n het is. Half acht. Dus bellen naar mijn collega. Zij heeft de rit aangevraagd en zou de toestemming hebben ontvangen. Dan blijkt dat zij dat heeft gedaan, maar met een "T1/T2" auto. Ik krijg het nummer van de chauffeur ( waarom heb ik deze niet meteen gekregen?) en dan blijkt dat hij op dezelfde parkeerplaats staat te wachten op mij. In 1 minuut is hij er.

Dan volgt een verassing, want deze man rijdt in een dikke 5 serie! #bam zoals ze bij Kia zeggen, dat is nog eens een dikke bak. En met veel meer ruimte. Op naar Coventry met mijn privé chauffeur. Daar kan ik aan wennen, top hoor! De man komt uit Iran en dat is al voldoende stof om over te kletsen. Hij is na de Sjah weggegaan naar Engeland en is daar beroeps privé chauffeur geworden. Hij heeft in vrijwel alle auto's gereden die er bestaan. In Iran had hij een Corvette Stingray (hij was van goede afkomst) en zijn favoriet is de Maybach. Ook kent hij alle Topgear uitzendingen uit zijn hoofd. Hij heeft op een bepaald moment in de gaten dat ik geen normale VIP ben en vindt dat wel extra leuk. Zo maken we een koffie pauze bij een BP tankstation dat hij kent en doen samen een cappuccino. Ik neem er een broodje bij om het gemiste ontbijt te compenseren.

Nu zit ik lekker in de auto op de iPad dit verhaal te schrijven onder het geniet van een muziekje. Dus zo voelt dat, hmmmm daar kan ik aan wennen.

Om half elf kom ik aan in Coventry en gaan we eens kijken hoe het er hier uitziet. Het olympische dorp is niets meer dan een zwaar beveiligd hotel. In dit geval een hotel middenin  het platteland. Eerst nog wat problemen met de beveiliging (=standaard) en dan binnen. Nu heb ik al in veel hotels mogen slapen en soms ook in hele mooie kamers mogen verblijven. Maar nog nooit heb ik 2 kamers gekregen. Ik zal de wekker zetten om 03:00 om van de ene kamer naar de andere te gaan. Wat een nonsens zeg. En ik moet beide sleutels aannemen, want zo staat het in de boeking. Het zal wel.

De lokale contact personen zijn erg behulpzaam en doen er alles aan om alle in gereedheid te brengen voor het stemmen. Zo lukt het om 'nog even' op alle kamers een folder te laten leggen samen met een begeleidende brief. En ze printen de brief ook nog uit? Helemaal top.

Van 13:00 tot 21:00 ben ik lekker aan het werk. Tussendoor komen er best veel stemmers langs, maar ook kan ik goed mijn normale werkzaamheden doen.  Zo verlopen de uren snel. Tussendoor ook nog even een lunch gedaan, of liever gezegd een complete avondmaaltijd. Om 21:00 besluit ik om na het afsluiten iets geks te doen. In de kelder van het hotel is een zwembad, en ja ik ben actief geweest. Bijna een kilometer gezwommen. En dat in een bad van 12,5 meter lang......

Welterusten

Bookmark and Share


18 juli 2012 - De vierde dag in het olympische dorp

De dag begint weer rustig omdat ik wederom vanmiddag pas pas hoef te werken. Het is de laatste dag 'uitslapen' omdat ik de komende dagen allemaal vroege diensten doe. Het geeft mij wel de tijd om ook de normale werkzaamheden te kunnen doen, want mijn bedrijf moet ook door blijven draaien. 


Na overleg met Leo hebben we gekozen voor 'ons' huis. U eerste instantie had ik het beste gevoel bij het huis dat het meest dichtbij het HHH staat, maar het is toch de andere geworden. Naast de kosten gaf de extra slaapkamer de doorslag voor dit huis. Ja het is iets verder, maar slechts 5 minuten op de fiets en is dus relatief. Peter, de eigenaar reageerde verheugd op het nieuws en Sara (van het niet gekozen huis) pakte het goed op. Zondag krijg ik de sleutel al en doe ik een aanbetaling.

Mocht iemand nog een mooie woning zoeken gedurende de olympische spelen, dan is die van Sara nog beschikbaar. Dichter bij het HHH kan het waarschijnlijk niet vinden en het is zeker goedkoper dan in een hotel. Mocht je een paar dagen naar Londen willen komen en je zoekt nog onderdak, dan kunnen wij je wellicht helpen. Neem dan even contact op via de contact pagina.

Vandaag heb ik als doel gesteld om te kijken hoe het zit met de Olympische condooms. Het is een terugkerend onderwerp van dit blog en is extra actueel door de recente artikelen in de krant over wilde sex partijen tussen atleten in het dorp. Op basis van eigen ervaringen in Turijn kan ik alleen melden dat na afloop van de sluitingsceremonie er spontaan feesten ontstaan met heel veel gezelligheid. Dus wie weet is er toch een kern van waarheid  Later meer daarover...

Bookmark and Share


18 juli 2012 - de olympische condooms en wat er kan gebeuren.

Door het recente nieuws in de kranten met verhalen dat er, tijdens vorige Olympische Spelen, sex feesten en orgiën tussen atleten zouden hebben plaats gevonden, zijn condooms een veilig hulpmiddel om ongelukken te voorkomen. En dus vraagt dat om een nader onderzoekje in het Olympische dorp. 

Ook in Londen hebben we de Olympische condooms gevonden. Ze liggen in grote hoeveelheden in de apotheek van de policlinic. Ze zijn per twee stuks verpakt dus ook voor de intensieve gebruiker. Nee, er staan geen Olympische ringen op want de producent Durex is geen officiële supplier van de organisatie. 

De medewerker ter plekke kon ons vertellen dat er al veel waren opgehaald. Sommige voor het 'hebben', maar andere ook om ze nu al te gebruiken zo schatte hij in. En de spelen zijn nog niet eens begonnen.....

Bookmark and Share


17 juli 2012 - De derde dag begint redelijk ontspannen

Maar dat is van korte duur. Ik hoef 's ochtends niet te werken en kan rustig aan doen. Alleen de ingebouwde klok wekt mij om 05:00 uur ( dat is in Nederland 06:00 uur) en ga ik verder met waar ik gisteren ben geëindigd. Werken aan de nieuwe website. Vrijwel direct kom ik een fout tegen die ik zelf niet op kan lossen en hulp van de programmeur moet inroepen. Gelukkig is hij ook al vroeg wakker en gaat hij er meteen mee aan de slag. Dan is er gelukkig nog genoeg 'normaal' werk te doen. Ook dat gaat door. En ik informeer Leo per mail over de huizen voortgang naar aanleiding van de bezoeken van gisteravond. 
Om half negen krijg ik van Sohane een echt engels ontbijt aangeboden; toast met koffie en wat fruit. Dan kan ik er ook fysiek weer even tegenaan. Als het probleem met de site is opgelost ga ik verder met oploaden van artikelen en foto's. Want er is nogal wat achterstand opgebouwd de afgelopen weken en zelfs maanden. Maar dat schiet nu snel op. Dan volgt de volgende test of ik ook met mobiele apparaten artikelen op de site kan plaatsen.

Met de iPhone gaat het wat lastig (door het kleine scherm), maar met de iPad wat het prima. Zo kan het gaan gebeuren dat ik nu in de underground tekst zit te typen en deze, mits ik een internet verbinding heb, direct kan plaatsen. En dat is nog eens een vooruitgang. De enige beperking is nog dat afbeeldingen plaatsen niet lukt. Daar moet ik nog eens naar kijken of ik dat ook werkend kan krijgen. Dan zijn alle beperkingen weg en kan ik vrijwel real-time werken. Super!!

Rondom 12 uur maak ik mij klaar voor vertrek. Ik ga via het UDAC naar het 
Olympische dorp toe. Het UDAC distribueert alle kleding voor de werknemers van LOCOG en ik ga daar proberen om een andere broek te krijgen. De mijne zit toch net te strak om mijn.... benen en zou een net iets wijdere willen hebben. Ik heb goede hoop, maar deze wordt al snel de kop ingedrukt als ik bij de niet klant gerichte medewerkers kom. Ik kan de broek alleen ruilen als ik hem nog niet heb gedragen. Dat heb ik, dus zou het kunnen. Maar ik heb de broek gewassen en ben zo eerlijk om dat te zeggen. Stom#%^$£! Nu word ik afgestraft en gaan alle deuren op slot. Nu kan het alleen nog maar als hij ongewassen is, in de originele verpakking zit en met de labels er op. Slim gedaan jongen. Té eerlijk zijn is niet goed in deze omgeving. Ik kap het gesprek af en wil hier weg. Als laatste zegt deze niet zo vriendelijke dame toch iets goeds. Je mag ook een eigen broek dragen, mits er geen merklogo's op zitten die zichtbaar zijn zoals Nike, Asics enz. Dat is goed nieuws want dan ga ik lekker mijn korte broek aan doen. Top! Als het tenminste beter weer gaat worden. 
Gedurende de middag is het lekker relaxed. Ik krijg zowaar mijn eerste stemmer en ondertussen ben ik lekker aan het typen en wat internet dingen aan het doen. 

Heeft iemand het verhaal gehoord (of gelezen) over het Australische echtpaar (beiden doen aan schieten) wat niet samen op een kamer mag slapen van de Chef de Mission (CdM)? toevallig las ik er deze ochtend over op een website of teletekst. Ik zie 2 australische atleten een beetje afgezonderd zitten in de eetzaal en spreek ze aan om een praatje met ze te maken. Blijken het de betreffende 2 te zijn. En dus een leuke conversatie dat het niet van deze tijd is. Een homostel mag wel een kamer delen en zij niet. Als voorbeeld hoe het wel kan gaf de Zweedse CdM aan dat het Zweeds-Australische stel samen van harte welkom is in het Zweedse complex. Sport verbroederd dan helemaal toch?

De dag verloopt eigenlijk best vlot. We krijgen meer stemmers dan verwacht en de sporters zijn erg relaxed. Ik kan mij van Beijing nog herinneren dat men toen veel minder relaxed was. Tussendoor even eten, ditmaal samen met Aberra, mijn Amerikaanse vriend. Om trek te voorkomen gaan we dineren op de creatieve manier. Eerst lopen door de McDonald ingang naar binnen om vervolgens bij de gewone afdeling eten op te halen. Zodoende hoeven we onze etensbon niet in te leveren en kunnen we deze alsnog later gebruiken. Dus een lekkere maaltijd met groeten en een Mac salade als afsluiter. En het totaal aantal calorieën klopt ook nog. Alles volgens de topsport methode...... ahumm.... (behalve de frietjes).




Bookmark and Share


17 juli 2012 - Mobiel betalen in Holland Heineken House met Rabobank

Rabobank zorgt voor alle betalingen in het HHH. In het verleden maakte men gebruik van een soort chipknip die je ter plekke kon opladen zodat je overal met je tegoed kon betalen. Natuurlijk een biertje, maar ook andere dingen zoals eten en souvenirs. Voor Londen 2012 gaat de Rabobank samen met Heineken voor het eerst mobiel betalen grootschalig in praktijk brengen.
De bezoekers van het ontvangen na binnenkomst een pas met zogenaamde NFC betaalsticker, waarmee ze de mogelijkheid hebben om van bijvoorbeeld hun telefoon eenvoudig een mobiele portemonnee maken. Via de speciale "Zin in Goud" app van Rabobank kunnen bezoekers het saldo op de sticker opwaarderen en hun transacties bekijken (weet niet of dat verstandig is). Maar ook kan je het saldo opwaarderen en bekijken via de vaste kassapunten in het Holland Heineken House.
Op deze manier komen er naar schatting meer dan 100.000 bezoekers in aanraking met mobiel afrekenen. Een mooie testcase die men kan vervolgen als men terug in Nederland is. Er zijn al meer dan 100 locaties in bedrijfsrestaurants, sportkantines en onderwijsinstellingen, of via smartphone apps.




Bookmark and Share


16 juli 2012 - Op zoek naar een huis in Londen

Het vinden van een geschikt huis in Londen is niet eenvoudig. Zeker niet als je ook nog eisen hebt en geen onbeperkt budget. Na de zeer goede ervaringen in Vancouver waar Dick, Leo en ik een huis konden delen, op 5 minuten afstand van het HHH en tegen redelijke kosten, was het een logisch vervolg dat we dit ook in Londen weer wilden doen. 


Helaas kregen we de tegenslag te verwerken dat Dick er dit keer niet bij is. Ondanks zijn kennis, specialisme en ervaring kon hij de recruiters niet overtuigen om hem hier aan te nemen. En dat nog wel na zijn zeer succesvolle functie als "mixed zone" manager in Vancouver waar hij heel veel lof heeft gekregen voor zijn vernieuwende aanpak. 

In de maanden naar de aanloop van de Olympische spelen ben ik gaan zoeken naar een huis in Londen. Hiervoor gezocht op internet wat de beste manieren zijn en zo en ik gaan pionieren. Maar ook mijn bestaande contacten op de hoogte gebracht van de wensen en voorwaarden. 

Zo kom je op verschillende sites uit die huizen aanbieden. Sommigen zijn commercieel, andere meer voorzienend. Zo kwam ik op een site terecht die huizen verhuurd en heb daar verschillende makelaars aangeschreven. Geen van hen reageerde. Later bleek dat zij alleen lange termijn verhuur deden en een korte periodes. Uiteindelijk kwam ik op de site van www.airbnb.com uit. Een geweldige site, duidelijk, praktisch en met heel veel woningen. En de mensen reageren ook nog op je mailtjes. Tot zo ver het goede nieuws; de prijzen die men denkt te kunnen vragen zijn alleen buiten elke proportie. Wat te denken van 10200 euro voor een gewoon huis met 3 slaapkamers. Dat gaan we dus niet doen. Uitgangspunt is dat we zeker niet meer willen betalen dan in Vancouver en omdat we nu met slechts 2 zijn, is dat nog minder. Maar gelukkig zijn er ook woningen met lagere bedragen te vinden, alleen ons budget zit er niet bij. Dus dan maar op de creative manier. Onderstaand de tekst die uiteindelijk succesvol is gebleken:

"hello Lena,
I was looking at your house, and from the pictures I like it a lot. Can I ask you a little more about your house?

We are two gentlemen who will be working in London in the period as volunteers (and Photographer) at the Olympics. 
We are looking for a house in the Northern Part of London. Your house is perhaps also an option. During our stay, our wife's will be visiting us for a couple of days. We are not able to pay your rates for this period, but perhaps we can find a solution which is both for you and us beneficial.We have a budget of around xxxx euro for the period. We understand that this is much lower then asked.

But, as the time is getting shorter toward the Olympics, you might consider renting your house for lower prices then expected. We hope that you take this in consideration and we will wait your feedback.

Kind Regards, 
Ron

ps. I am willing to come over to present myself to you so that you know who will take care of your house."

Zodoende hoopte ik dat men, nu de olympische spelen snel zouden beginnen, eigenaren eerder akkoord wilden gaan met lagere bedragen. En dat is een goede tactiek gebleken. Door de dialoog te voeren heb ik kunnen bereken dat we nu een prachtige woning hebben met 3 slaapkamers en uitzicht op het HHH. En op 5 minuten afstand per fiets!

Helemaal super en we kunnen ook nog gasten ontvangen; yeah!

Bookmark and Share


16 juli 2012 - De tweede dag begint al vroeg. De wekker staat op 6 uur.

Omdat het in Nederland een uur later is, voelt het als uitslapen. Snel douchen, inpakken en op weg. Sophane regelt het nog snel even met de parkeerkosten van de auto. Dat is een heel geregel hier door allerlei regels en wetten. Ik woon momenteel niet in het echte centrum en ik verwachtte dat men niet elk uur controleert, maar zij verzekert mij dat er elk uur een controleur langs komt. 


Vandaag is dus de eerste dag dag het Olympisch dorp open is. Ik verwacht dat er nog niet veel sporters aan zullen komen, dus zeker geen stress. In de metro heb ik de tijd om wat tekst te schrijven. Een de voordelen van de nieuwe website met een cms is dat ik overal zaken kan uploaden en plaatsen, mits ik een internet verbinding heb. En dat is nu net het enige dat er niet is in de metro. Te diep onder de grond. 

's Morgens eerst wat zaken opgeruimd in de stand zodat alles redelijk operationeel is. Zoals bij elk Event (hé waar ken ik dat toch van) moeten er allemaal kleine dingen nog worden geregeld. Van een prullenbak, afstandsbedieningen voor de tv tot een heuse olympische vlam moeten nog even worden geregeld en worden geplaatst.

Daar ga ik mij niet mee bemoeien, ik ga lekker het dorp in. Alles een beetje verkennen en tegelijkertijd wat promotie posters ophangen. Ik neem een aan de newbe's mee, Alexy. Hij een een Engelsman met een Russische achtergrond en spreekt de taal ook. Dat opent deuren.

Bookmark and Share


De grootste McDonalds ter wereld staat in Londen, speciaal voor de Olympische Spelen

Deze staat in de directe omgeving van het Olympisch stadion met een uitzicht voer Olympic Park.
Het biedt plaats aan niet minder dan 1500 mensen. Er zijn twee verdiepingen en kan per uur 1200 klanten verwerken. Tijdens de spelen verwacht men dat er voor 3,75 miljoen euro wordt verkocht. Naast deze Mac is er ook nog een in het Olympische dorp gevestigd in het atleten restaurant. Zo kunnen de atleten altijd een burger (of een salade) eten. Het restaurant gaat open op 28 juli, een dag na de openingsceremonie.

Bookmark and Share


15 juli 2012 - Na een vlekkeloze reis ben ik aangekomen in Londen.

Even wat meer over de komende dagen. De eerste week verblijf ik bij Sophane en Malcom in de wijk Archway. Zij hebben een kamer beschikbaar gesteld die ik voor een geringe vergoeding mag gebruiken. Ik werd erg hartelijk ontvangen door hen. Na het tonen van de ruime tweepersoonskamer met eigen douche zaten we meteen aan de koffie, gezellig bij te kletsen.


Zou dat komen door de bitterballen, de speculoos, de koffiemelk of door de stroopwafels? Zij hebben namelijk eerder in Nederland gewoond en dit waren de dingen die zij erg misten en dus heb ik dit voor hen meegenomen. 

Sophane gaat ook werken als vrijwilliger (ster) tijdens de spelen. haar rol is die van IOC assistant en dat is ook een hele leuke rol. Haar accreditatie geeft haar toegang tot alle venues en dat is wel zo makkelijk. tijdens de koffie hebben we alvast wat ervaringen uit kunnen wisselen en heb ik haar ook alvast wat "kralen en spiegels" gegeven die ze kan gebruiken als ruilmiddel. Als een echte ritsel ook het een en ander uitgelegd. Meteen werd en ook pijnlijk duidelijk  dat ik Ratsel mis. Dat zal de komende weken vast nog vaker gaan gebeuren. 

Dick is er helaas niet bij deze spelen en dat is een groot, zeer groot gemis. Sinds 2006 hebben wij elke spelen samen doorgebracht.  Ik weet nog niet hoe ik dit moet gaan doen in het HHH. Niet meer samen grappen en grollen en niet meer samen een biertje drinken. Pijnlijk en waarschijnlijk nog meer voor Dick zelf. Tijdens een telefoongesprek deze week hield ik het niet droog. 

In het dorp aangekomen begint het spel altijd met de verplichte Veiligheidsraad controles. Dat blijft altijd even slikken, maar het gaat best goed. De mensen zijn erg aardig en correct. Totdat ik mijn tas open moet maken. Men heeft iets op de scan gezien. Ik denk dat ik weet waar men op doelt; ik heb een mesje bij mij (vergeten er te halen en dat is stom). Echter doelt men op het zakje stroopwafels dat ik voor het team mee heb genomen. Sinds dit jaar mag er geen voedsel mee het olympisch dorp in worden genomen. Drank mocht al niet, maar nu ook geen eten, behalve een candybar. 
Hoe gaan we dit dan weer doen. Ik mag nu het zakje achter laten en later opalen. Terwijl ik dit typ, besef ik dat het er nog steeds ligt. Morgen maar weer proberen.

Het weerzien met Aberra en Jean Pierre is warm en erg gezellig. De anderen lijken ook prima. Eerst krijgen we een rondleiding door het Olympisch dorp. Ondanks de berichten dat het dorp niet klaar zou zijn, ziet alles er tiptop uit. Het ontbreekt alleen aan....... Inwoners. 
Aansluitend volgt een presentatie en training van het IOC over de werkzaamheden. Dat heb ik al eerder meegemaakt en wacht rustig af. Als de vragen komen, kan ik het niet laten om deze te beantwoorden. Gelukkig neemt de spreker mij dit niet kwalijk, maar complimenteert mij met mijn kennis. Tot slot gaan we naar de werkplek in het atleten restaurant. Daar heeft men een stand gebouwd die best indrukwekkend is. Daar krijgt men uitleg over de procedure die men moet volgen. Ondertussen loop ik een rondje door het zeer grote restaurant. Groots en indrukwekkend. Het gaat morgen pas open, dus er zijn nog vrijwel geen gasten. Zo kan ik rustig plaatjes maken. 

De maag geeft aan dat het nu toch echt tijd is om wat te eten. Dus gaan we dineren in het "Workforce" restaurant. Zie het maar als de evenknie van het atleten restaurant, maar dan met slechts een beperkt assortiment. Dus het wordt een stuk kip, rijst en wel twee soorten groenten; wortels en sperziebonen. Als ik begin, dan weet ik meteen weer dat ik straks een veel etensbonnen over ga houden. Laten we het er maar op houden dat het net niet mijn ding is.

Bookmark and Share


Het HHH is nu al talk of the town

27 juni 2012 - Het Holland Heineken House is nu al de "Talk of the town" in Wood Green (de wijk waar het HHH staat) In de lokale krant doet men al verslag van de mogelijkheden en hoe je toegang kunt krijgen. Zo maakt men de lokale bevolking alvast enthousiast voor het geen gaat komen.




In Turijn (2006) en Athene (2004) stonden er lange rijen met "locals" te wachten om naar binnen te mogen gaan. Bij het HHH is er sprake van 2 ingangen; 1 voor de mensen met een Nederlands paspoort en voor mensen die geen Nederlands paspoort hebben. Voor Londen zal het wellicht iets anders worden gedaan omdat je een toegangskaartje moet kopen.

Zie link naar artikel.

Bookmark and Share


11 juli 2012 - Werkschema voor de Olympische Spelen ontvangen

Ik heb vandaag het werkschema ontvangen voor mijn rol in Londen. Van 15 juli tot en met 13 augustus zal ik gaan werken voor en tijdens de Olympische Spelen van Londen. Mijn werk omvat het coördineren en organiseren van de verkiezingen van de atleten commissie, een officieel IOC orgaan. Voor de zomerspelen van Londen hebben zich 21 kandidaten beschikbaar gesteld waarvan er 4 worden gekozen tot IOC lid.

Naast de voorbereidingen in de weken voorafgaand aan de openingsceremonie zal ik ook verschillende venues buiten Londen gaan bezoeken om daar de verkiezingen te organiseren. Naast de locatie in Londen worden er in verschillende andere steden in Groot Brittanie wedstrijden gehouden. Bijvoorbeeld het voetbaltoernooi dat naast Londen ook in Coventry, Glasgow, Cardiff, Manchester en New Castle wordt gehouden. Het zeilen wordt in Weymouth and Portland gehouden en het roeien in Eton Dorney.

Ik ga naar Coventry, Glasgow en Eton Dorney toe om daar de verkiezingen te organiseren. Een hele eer om dat voor het IOC te mogen doen.

Bookmark and Share


De mascottes van Sochi 2014 zijn bekend

De mascottes van de Olympische Spelen van Sochi 2014 zijn bekend gemaakt. De Olympische Winterspelen in 2014 in Sochi krijgen drie mascottes. Via een speciale tv uitzending in Rusland konden de kijkers hun voorkeur aangeven via sms en telefoon. De keuze viel uiteindelijk op het volgende trio: een sneeuwluipaard, een ijsbeer en een haas.

Na een nationale oproep had de organisatie vooraf een shortlist gemaakt van de ruim 24.000 ideeën en daar 10 kandidaten uit geselecteerd. Ruim 1,2 miljoen Russen kozen zaterdag voor deze drie dieren.

Bookmark and Share


Heineken Olympisch bier sponsor

Heineken is benoemd tot officiële bierleverancier voor de Olympische Spelen van 2012 in Londen. Dat betekent dat op alle Olympische locaties alleen bier van Heineken (en haar cider merken) mag worden getapt en alleen reclame van Heineken mag worden getoond.

De sponsor overeenkomst is met Heineken UK en staat dus los van het Holland Heineken Huis. Bij de overeenkomst horen ook hospitality en marketing afspraken voor de verschillende wedstrijden. Hierbij zit ook sponsoring van het Engelse NOC*NSF, de BOA, het Engels Olympisch team, en de Paralympische evenknie.

Wel jammer voor onze eigen Nederlandse atleten. Zij (en NOC*NSF) zouden deze nieuwe sponsor vast en zeker ook heel graag welkom willen heten. Mogelijk iets voor de toekomst?

Bookmark and Share


Veel vrijwilligers voor Londen 2012

Er hebben zich meer dan 250.000 gegadigden gemeld die graag als vrijwilliger aan de slag willen op de Olympische spelen van Londen 2012. De organisatie (LOCOG) heeft er in totaal aan 70.000 genoeg.

LOCOG houdt de komende dagen ongeveer 100.000 kennismakingsgesprekken. ,,We willen het beste van het beste'', zei voormalig tophardloper Coe. ,,Dat is ook wat de mensen van de Spelen verlangen.''

De Zomerspelen van 2012 duren van 27 juli tot en met 12 augustus. De vrijwilligers zijn onder meer nodig om de vele duizenden olympiërs, journalisten en toeschouwers te helpen en begeleiden. Ze moeten akkoord gaan met minstens tien dagen werken.

Bookmark and Share


Prins Willem Alexander is aanwezig op de Olympische Spelen

Hij is in ieder geval van 24 tot en met 27 juli in Londen voor de vergadering van het Internationaal Olympisch Comité
(IOC) en aansluitend bij de opening van de Olympische Spelen.

Prins Willem Alexander is al sinds 1998 IOC lid en daarbij ook enthousiast supporter van de Olympische Spelen. Gedurende de Spelen van Londen zal hij regelmatig aanwezig zijn samen met Prinses Máxima. Ook hun kinderen
Catharina-Amalia, Alexia en Ariane zullen de sportwedstrijden in Londen af en toe bijwonen.

Bookmark and Share


Deadline inschrijven als vrijwilliger sluit per 27 oktober 2010 / Nu al 100.000 aanmeldingen

Voor iedereen die zich wil inschrijven als vrijwilliger is het belangrijk om te weten dat de inschrijving sluit per 27 oktober aanstaande. Dat betekent dat men zich moet gaan haasten om ervoor te zorgen dat je bij het grootste sportevenement ter wereld aanwezig kunt zijn. Er is sprake van een relatief korte inschrijf termijn, vergeleken met andere Olympische Spelen. Er zijn in totaal ongeveer 70.000 vrijwilligers nodig om alles in goede banen te leiden. Dat betekent het het huidig aantal inschrijvingen dat iedereen een goede kans heeft om door de selectie te komen.
Inschrijven kost je ongeveer 20-30 minuten. Dit omdat je een groot aantal persoonlijke, medische en veiligheidsvragen moet beantwoorden. Maar ook kan je aangeven wat je voorkeuren en specialismen zijn, zodat men de beste match kan maken.

Bookmark and Share


Email aan de redactie van VPRO Holland Sport

12 oktober 2010 - Het is nu het moment om je in te schrijven en daarom gezocht naar wat extra publiciteit. Het VPRO sport programma Holland Sport is daar een ideale mogelijkheid voor. Daarom onderstaande email verstuurd:
Huizen, 12 oktober 2010  
In Nederland lopen tienduizenden sporters rond die in hun sport net niet de absolute top hebben bereikt. Dat kan zijn doordat men blessures heeft gekregen, of dat men niet de inspanning wilde doen om de absolute top te bereiken, of simpelweg dat het talent niet goed genoeg was om de top te kunnen bereiken. Daardoor hebben deze mensen niet hun absolute droom kunnen realiseren; het meedoen aan de Olympische Spelen.  
Voor al deze mensen is er nu een alternatief om toch een deel van hun droom te kunnen bewerkstelligen. En dat is ‘deelnemen’ aan de Olympische Spelen. Nee, niet als atleet, maar als vrijwilliger. Daarmee krijg je de gelegenheid om van heel dicht bij hun eigen sport op Olympisch niveau mee te kunnen maken. Een ervaring die velen beschrijven als heel bijzonder en een heel waardig alternatief. Maar bovenal is het heel bijzonder om op deze manier een bijdrage te leveren aan de Olympische gedachte.  
In 2012 worden de Olympische Spelen in Londen gehouden. En dat is heel dichtbij. Dus een ideale kans om je als vrijwilliger hiervoor in te schrijven. Men heeft in totaal 70.000 vrijwilligers nodig om het grootste sport evenement ter wereld goed te organiseren. “Slechts” 100.000 personen hebben zich tot op heden ingeschreven. En dat is laag vergeleken met andere Olympische Spelen. In Beijing waren dat er meer dan 350.000.  
Men kan echter nog maar tot 27 oktober zich inschrijven om zo ook jouw droom te realiseren, en wie wil dat nu niet?  
Wellicht kunnen jullie hier aandacht aan besteden in het programma. Ik heb zelf al meerdere malen als vrijwilliger op de Olympische Spelen gewerkt en zo mijn alternatieve sportdroom kunnen realiseren. Daarover heb ik een website/blog bijgehouden met mijn eigen verhalen. Dus kijk gerust eens op www.olympic-games.eu. Op de officiële website van London2010 kan je alle info vinden om je in te schrijven.

Bookmark and Share


De ticket prijzen voor de Olympische Spelen zijn bekend gemaakt

15 oktober 2010 - Vandaag zijn de prijzen van te toegangskaarten voor de Olympische spelen van Londen 2012 bekend gemaakt. Om direct met de deur in huis te vallen; deze vallen alleszins mee. Al vanaf 20 Engelse ponden (momenteel omgerekend 23 euro) kan je Olympische wedstrijden bezoeken.
Vergeleken met Beijing in 2008 is dat een stuk duurder, maar nog zeer acceptabel. hierbij moet wel bij worden gezegd dat dit allemaal voorronde wedstrijden zijn. Om je een indruk te geven over de spreiding van de prijzen het voorbeeld voor atletiek. Je kan voor 20 pond naar de voorronden toe, voor een finale betaal je dan 50 pond en hetzelfde bedrag voor een superfinale. Dit betekent wel dat je ergs hoog in het stadion zit. Wil je een betere stoel ,dan zal je meer moeten betalen. Voor het beste atletiek toegangskaartje betaal je 150 pond voor de voorronden, 450 pond voor een finale en 725 pond voor een super finale.
Wil je naar de openingsceremonie toe, dan kan het aardig in de kosten lopen. Voor het duurste kaartje ben je 2012,= (!) pond kwijt. Omgerekend is dat 2295,= (16-10-2010) euro. Maar er zijn ook stoeltjes voor slechts 20,12 (!) pond, en dat is maar 23 euro. Heel netjes.
Ons advies is om nooit de duurste kaartjes te kopen, maar koop een categorie duurder dan de goedkoopste kaartjes. Zeker voor sporten die niet je hoogste prioriteit hebben. Voor je 'eigen' sport kan  je dan beter een iets duurder kaartje kopen. De complete prijslijst kan je hier vinden
Over kopen gesproken, daarover ook meer informatie

Bookmark and Share


Het kopen van toegangskaarten voor London 2012 kan op meerdere manieren

16 oktober 2010 - Het beleid ten aanzien van de verkoop van tickets is in London erg doorzichtig en daardoor erg prettig voor mensen in Nederland (en de hele EU). Dat is in het verleden wel eens anders geweest. Bijvoorbeeld in Beijing en Vancouver kon men niet via de officiële website kaarten kopen. Voor London zijn er de volgende mogelijkheden:
1. Via de officiële website van London 2012:
Je kan hier, als inwoner van de EU, een account aanmaken en daar al je kaarten bestellen die je maar wenst. Het is nog niet duidelijk in hoeverre men een loting doet op de inschrijvingen van de bestellingen, of dat men op basis van "wie het eerst komt" gaat werken. Ook kan het zo zijn dat Engelsen (hele UK) een voorkeurspositie gaan krijgen, of dat zij eerder kenbaar mogen maken welke kaarten men wil hebben.
Let op: Om Olympische kaarten te kunnen kopen via de website heb je een Visa (R) creditcard nodig. Andere merken worden niet ondersteund. Visa is een Olympische sponsor....
2. Via de officiële ticket agent van Nederland ATP (aangesteld door NOC*NSF)
ATP, The Advanced Travel Partner heeft een lange ervaring met de verkoop van Olympische toegangskaarten. Hier kan je een email adres achterlaten (als de site open gaat) en kaarten bestellen, waarna deze eventueel aan de koper worden toegewezen. Het toewijzings beleid is niet duidelijk en (nog) niet inzichtelijk. Daarover zijn verschillende verhalen bekend die niet allen positief zijn, maar ook niet getoetst kunnen worden. Mogelijk heeft het er mee te maken dat ook NOC*NSF (en de sponsors) zijn portie kaarten nodig heeft en dat dit ten laste gaat van andere inschrijvingen.
Overigens kan het ook zo zijn dat ATP niet kaarten voorhanden heeft voor alle sporten. Dat kan bijvoorbeeld voor minder populaire sporten (in Nederland) waar de belangstelling ook minder voor is.
3. Via de overige kanalen
In de aanloop naar de Olympische Spelen zullen er altijd kaarten beschikbaar komen via andere kanalen. Denk hierbij aan Marktplaats achtige kanalen van mensen die te veel kaarten hebben gekocht, of toch niet kunnen op een bepaalde dag. Als de prijzen niet abnormaal verhoogd zijn, dan kan je hier ook goed slagen. En anders kan je altijd op de bonnefooi naar Londen gaan en ter plekke een kaartje kopen. De ervaring leert dat er vrijwel altijd mogelijkheden zijn. Als je geduld hebt en even wacht tot de betreffende wedstrijd is begonnen, kan je vaak voor een fractie van de ticket prijs naar binnen toe. Wees bij overige kanalen altijd beducht op namaak!
Wil je meer weten, of een persoonlijk advies, neem dan even contact op.

Bookmark and Share


Anton Geesink postuum geëerd door het Internationaal Olympisch Comité

10 december 2010 - Het Internationaal Olympisch Comité heeft Anton Geesink postuum geëerd met de Olympic Order. Voorzitter Jacques Rogge heeft dit aan zijn echtgenote Jans Geesink laten weten. De eind augustus overleden Geesink wordt onderscheiden voor zijn 'buitengewone verdiensten voor de olympische beweging'. Geesink was sinds 1987 lid van het IOC. De toekenning vond plaats op voordracht van de Council of the Olympic Order, die in Acapulco heeft vergaderd. De Olympic Order is de hoogste onderscheiding die het IOC kent.

Bookmark and Share


Eerste Olympische Venue (locatie) voor Londen 2012 geopend

2 februari 2011 - De bouw van de eerste olympische venue voor de Zomerspelen van 2012 in Londen is afgerond. The Lee Valley White Water Centre, waar over anderhalf jaar de slalom onderdelen worden georganiseerd, werd geopend door prinses Anne van Engeland. Het complex bestaat uit een 300 meter lange wedstrijdbaan, een trainingsbaan, een finish meer, kleedruimtes, een cafetaria en tribunes. Vanaf januari kunnen atleten er terecht voor trainingen en in april 2011 is het ook voor breedte sporters toegankelijk. Na de Spelen zal het White Water Centre verder ontwikkeld worden tot recreatiecentrum. Voor internationale wedstrijden moet het eveneens een toplocatie blijven. In Londen wordt momenteel ook hard gewerkt aan de realisering van nieuwe olympische venues voor zwemmen, hockey, basketbal, mountainbiken, handbal en paardensport. Daarnaast worden er een gloednieuwe velodrome, een olympisch stadion en een olympisch dorp uit de grond gestampt.

Bookmark and Share


Op bezoek naar Londen om alle plekken te bezoeken

mei 2012 - Voorbereiding is essentieel voor een goed resultaat. Eind februari krijg ik de gelegenheid om alle plekken in Londen te gaan bekijken. En daarbij hoort ook een exclusief bezoek aan Olympic Park. Maar ook alle highlights van Londen en omgeving. Wellicht kan ik ook een bezoek brengen aan de locatie van het Holland Heineken House, Ally Pally. Heb je specifieke vragen waarmee ik je kan helpen, laat het dan gerust even weten via de contact pagina.
Na afloop zullen wij een uitgebreid verslag maken met daarin alle leuke en relevante informatie. En natuurlijk de foto's plaatsen.

Bookmark and Share


Alle Twitter berichten van Nederlandse atleten op de website Olympic-Games.eu

4 juni 2012 - Vanaf heden worden de Twitter berichten van alle Nederlandse atleten die in de race zijn om naar de Olympische Spelen van Londen te willen gaan (als atleet), geplaatst op de website. Dit kunnen genomineerden en gekwalificeerde atleten zijn, maar ook personen (of teams) die dit (nog) niet hebben, maar er wel volop mee bezig zijn. Zodoende krijgen zij een extra platform om hun ervaringen in het aanlooptraject te delen met anderen.
Ben jij 'onderweg' naar de Spelen van Londen 2012 en zie je jouw Twitter berichten nog niet terug op de website. Stuur ons dat even een bericht om dit aan ons te laten weten. Wij volgen al het sportnieuws op de voet, maar kunnen sommige ontwikkelingen hebben gemist. Dat maken we dan alsnog graag goed met je.


Olympische Spelen maakt jacht op streakers met verboden logo's

17 okt 2011 - Toeschouwers die hun lichaam tijdens de Olympische Spelen van Londen zouden lenen voor ambush marketing, kunnen boetes tot 20.000 pond oplopen. Dat heeft een woordvoerder van het Britse ministerie van cultuur, media en sport aangekondigd. Hij wijst erop dat bedrijven grote geldsommen investeren om een officieel sponsor van de Olympische Spelen te kunnen worden en er dan ook moet gegarandeerd worden dat hun rechten gevrijwaard worden en concurrenten niet de kans krijgen om van het evenement gebruik te maken om gratis of goedkoop reclame te maken. "Tijdens de Olympische Spelen van Athene zeven jaar geleden slaagde een toeschouwer erin om de aandacht op zich te trekken met een reclameboodschap op de naakte borst," aldus BBC News. Bedrijven proberen tijdens grote evenementen met ambush marketing reclame te maken zonder daarvoor zware sponsoring-budgetten te moeten vrijmaken. Organisatoren proberen concurrenten van de officiële sponsors dan weer met alle mogelijke middelen uit hun evenementen te weren. In Groot-Brittannië werd vijf jaar geleden al een wetgeving gestemd om ambush marketing tijdens de Olympische Spelen van Londen strafbaar te maken. Deze wetgeving zal nu worden uitgebreid tot streakers. Ook de betrokken bedrijven kunnen volgens de nieuwe wetgeving voor de rechter worden gedaagd. Het verbod op ambush marketing wordt ook uitgebreid buiten de belangrijke Olympische sites en geldt ook voor grote toeristische locaties zoals de Houses of Parliament, Big Ben en Westminster Abbey.

Bookmark and Share




Naar boven