Blog Athene deel 4

Even thuis....... en dan weer terug naar Athene

Voor mij persoonlijk is het jammer omdat ik helaas niet de Olympische Spelen kan volgen in Athene. Ik had me er samen met de bemanning enorm op verheugd om de gasten te ontvangen en het Nederland gevoel aan boord te laten leven. Misschien dat ik nog een mogelijkheid vindt om nog terug te gaan... Ik heb nog contact gehad met een vriend van het HHH. Wellicht kan hij mij helpen om daar als gastheer aan de slag te gaan. Momenteel hebben zij nog extra mensen nodig. Maar ik heb geen slaapplaats. Dus hup naar het vliegveld en naar huis. 

 Zaterdag morgen vroeg kwam ik thuis. Balend, verdrietig en geestelijk moe. Natuurlijk voor mezelf, maar eigenlijk nog meer voor de anderen. Sindsdien heb ik maar heel weinig gedaan. Als een van de eerste dingen ben ik zaterdag naar Bastiaan gegaan. Elk nadeel heeft ook zijn voordeel en dit is er zeker één. Heerlijk om hem weer te zien, met hem te praten en te stoeien. As. Maandag moet hij weer naar school toe en zal weer moeten wennen aan het vroege(re) naar bed gaan én het vroege opstaan.. Hij heeft hier zo’n hekel aan. Is niet echt een ochtendmens dus. Heb genoten................

 Voor de rest ben ik eigenlijk niet buiten de deur geweest. Wat geslapen, en heeeeeel veeeeeel televisie gekeken naar................ de Olympische Spelen. Van ’s ochtends half acht tot na de uitzendingen van “Studio Sport zomer”. Geen boodschappen gehaald, maar alle voorraden uit de kastjes gehaald en opgepeuzeld. Twee keer een krantje gekocht bij de nabijgelegen Esso pomp en "that's it!"

 Ook veel achter de computer gezeten (staat naast de TV, dus makkelijk). Heb veel reacties gekregen op mijn laatste mail. Hartverwarmend en erg lief. Ik kon het echter niet opbrengen om op alle mailtjes te reageren, dus hierbij excuses hiervoor. Ik hoop het op deze manier weer wat goed te maken.

 Ondertussen blijven de Spelen maar in mijn hoofd zitten. Gek hé als je de hele dag ernaar zit te kijken. Helpt niet echt zo. Maar ja, wat doe je eraan. Ik wil gewoon terug; en wel zo snel mogelijk. Athene is redelijk dichtbij. Althans vergeleken met Peking over 4 jaar. En over 8 jaar? Waar zullen de spelen dan worden gehouden? Dus het moet gewoon nu gebeuren. En snel!

Ik had reeds bericht over het Holland Heineken Huis (HHH). Ik kon daar in principe direct beginnen, mits ik eigen slaapruimte zou hebben. En dat had ik niet. Toch nog thuis mijn horeca CV opgepoetst en deze alsnog gemaild. Werd zondag teruggebeld dat ze nu twee mensen hadden gevonden die wel in Athene slaapplaatsen hadden en ik dus in de wachtkamer kwam te staan. Pas na het optreden van Tïesto op zondagavond zouden ze weten of er nog meer mensen nodig waren. Slappe excuses. Ik wist reeds dat men een redelijk tekort aan mensen had. Ik had geen valse hoop meer. Dit wordt niets. Nu op zoek naar de volgende kans

 Op internet naar reizen zoeken. ATP. Arrangementje €1575,= plus €275,= voor de 1 persoonstoeslag. Dat trek ik net niet. Dan maar kijken naar hotels. Vanaf  €265,= per nacht. Stel dat ik een nachtje of zeven wil blijven....... Erg kostbaar. Wat het meest meevalt zijn de vluchten. Voor €49,= (zonder tax) ben ik in Athene. Terug is wel wat duurder, maar nog niet heel erg gek. Zo kom ik de dagen door.

 Het verlossende idee komt op dinsdagavond. Kijkende naar het programma van Mart Smeets waar een item wordt uitgezonden over de volleybal supporters, zie ik dat deze op boten in de haven van Pireus logeren. Zou daar geen plekje over zijn? Woensdagmorgen kruip ik achter internet en kijk op de site van de NeVoBo ( www.volleybal.nl ). Stuur een mail naar de contactpersoon van de OS2004 en krijg hem direct terug met de mededeling dat ze in Athene zit. Wel staat haar mobiele nummer erbij. Ik bel meteen. Ze is hartelijk en enthousiast. Ze zal kijken wat ze kan doen en belt me dan terug. De dag kruipt voorbij........................

 ’s Avonds wordt ik teruggebeld met goed nieuws. Er is plek, en ik kan vanaf zondag komen. Blij, opgelucht en gaaf. Ik ga terug naar Athene. Ik slaap op een jacht(je) samen met drie anderen. Nadat ik heb neergelegd bedenk ik me dat we niet hebben gesproken over volleybal. Straks denken ze nog dat ik een enthousiast volleyballer ben en lid van een één of andere club. Nou ja, dat zien we dan wel weer. Ik ga weer terug naar Athene.

 Donderdagmorgen de vluchten geboekt. Inderdaad terug is wat duurder, maar oké. Alles is nu klaar voor opnieuw een periode Athene. En mijn tas hoef ik niet in te pakken. Die staat al vanaf afgelopen zondag klaar voor vertrek.

 Ik zal mijn laptop ook weer meenemen dus ik zal jullie weer op de hoogte gaan houden van de ontwikkelingen aldaar. De reis, mijn verblijf, Athene, de sporten en het HHH.

Tot later.........................

Hallo hier ben ik weer. Ik begin weer met mijn verhaal vanaf het moment dat ik weer naar Griekenland terug ga. Of beter gezegd, naar Athene terug ga, of nog beter: "Terug naar de Olympische Spelen". Simon was zo vriendelijk om mij even naar Brussel te brengen (dankjewel hiervoor) en dan sta je weer op Zaventem. Natuurlijk geen 'hond' te bekennen. Hoe kan dat dan vraag je je af. Welnu het is kwart over twaalf op zondagavond. Dus maandagmorgen eigenlijk. En geen enkele vliegmaatschappij vliegt er. Of toch niet. Ik heb twee wachtende voor me bij de balie van Virgin-Express. Je weet wel; die van Richard Branson. Ik heb namelijk een vlucht geboekt om .......... 01:40. En ja, hij is goedkoop. Wel €29,= (zonder tax) heb ik ervoor betaald. Dat hij nog redelijk gevuld is blijkt later. Op weg naar de gate nog even een biertje gedronken. Dit om er alvast maar in te komen voor de komende dagen. Bij de bar (de enige die nog open is) zitten een paar gebruikelijke hardcore drinkers zoals je die in de meeste cafés wel vindt. Maar ook een paar Nederlanders. Met mijn oranje hoed val ik best op, dus een praatje is snel gemaakt. Er zijn 3 jonge dames die naar het hockey gaan, en zo zien ze er ook uit. En klinken ook zo. Ik vrees het ergste voor de komende dagen. En een klein groepje dat alleen voor de tbrrrrr....... paarden komen. En zodra ze dat zeggen herken ik bepaalde stijldecoraties in hun kleding. Nee, geen paardrij laarzen, maar wel het soort fleece trui, dat net de stal uitkomt. En grove handen die (waarschijnlijk) gewend zijn om die stallen schoon te maken. En ruik ik ook nog stal? Ik zal het me wel verbeelden. In ieder geval kletsen we even wat bij over de Nederlandse atleten in Athene en hun prestaties.

 Dag 18 (na een paar dagen onderbreking) maandag 23 augustus.

Het vliegtuig is net halfvol. Ik had al een goede plaats gekregen bij het inchecken, maar heb nu anderhalve rij voor mezelf. Je vliegt er overigens ongeveer 3,5 uur over vanuit Brussel. Maar nu ging het in nog geen drie uur. Onderweg een klein beetje geslapen. Voordat je de lekkerste lig plek hebt gevonden ben je zo weer een half uur verder. Dan de start en landing er nog af en je houd maximaal twee uur over. Na de landing kijk ik uit het raampje. Dat is voor mij al lastig genoeg, omdat ik mij in allerlei bochten moet wringen om wat te kunnen zien. Athene!!!!!

Wat opvalt is dat er enorm veel vliegtuigen "geparkeerd" staan. Ik tel er al snel meer dan 70. En aan alle slurven staan ze ook geparkeerd. Zal wel met de Olympische Spelen (OS) te maken hebben. Het is nog donker en de aankomst hal is ook weer leeg. Als ik om kwart voor zes met mijn tas naar buiten stap vindt ik snel mijn bus 96 die mij richting Pireus brengt. O ja, een kaartje kost wel €2,90........

 Binnen een halfuur ben ik bij de juiste haven. Het was wel een beetje gokken maar ging goed. Renske (van de NeVoBo) had mij gezegd dat ik bij het Shell station, op de t -splitsing eruit moest. Ja er was een Shell station, maar een T-splitsing................. nee dus. Het bleek een afrit te zijn die lijkt op een soort T-splitsing. En  daar sta je dan om half zeven in overvolle haven (ik schat zo'n 400 boten) en vindt dan maar eens je contactpersoon. Gelukkig stapten er net twee vrouwen in oranje T-shirts voorbij die ik kan vragen waar ik de kantoorcaravan kon vinden.

Natuurlijk was er nog niemand. En daar sta je dan om halfzeven 's morgens. Ik besluit een stukje verder te lopen om te kijken of ik iemand kan vinden die mij verder kan helpen. Ergens halverwege een pier zie ik een vader,moeder en dochter al ontbijten. Als ik vraag of zij iemand van de NeVoBo kennen hoor ik een kreet twee boten naar links. Pas nu zie ik dat er op de diverse achterdekken mensen liggen te slapen. En één daarvan is de collega van mijn contactpersoon. Dat gaat snel zo. Ze verzoekt mij of even bij de caravan te wachten en dat ze er zo aankomt.

 Ik ga lekker in het gras liggen en doe nog even een klein dutje. Als ik wakker wordt staat er koffie voor me klaar. Er volgt een hartelijke ontvangst. Veel mensen komen even een praatje maken en een bakje koffie drinken. Ook de eerste toegangskaarten zijn snel geregeld. Eén man heeft hockey kaarten over en ik kan er één kopen voor €15,=. En voor de laatste groepswedstrijd van het herenvolleybal heeft mijn contactpersoon kaarten uit voorraad. Dat gaat simpel en snel. Voor  €33,= is mijn dag gevuld. Ook is er 's avonds nog een restaurant afgehuurd waar de supportersgroep gaat eten. En daar zullen de spelers ook naartoe komen om ácte de presence' te geven.

 Al met al een warm welkom. Erg vriendelijke mensen en je merkt al meteen de onderlinge verbondenheid. Of zou dat door de OS komen. Later op de dag zal ik nog meermaals bevestigd krijgen dat dit door de OS komt. Vrijwel alle Nederlanders zijn zeer goed herkenbaar. Bont en uitbundig uitgedost zie je ze overal op straat. En dit ondanks dat de kleur oranje steeds meer in het normale mode beeld te vinden is. Een prachtig gezicht. Iedere keer weer. En de Nederlanders zijn populair in Griekenland. Regelmatig hoor je kreten als Ajax, Hollandia enzovoort van Griekse mensen. Ik krijg een heel ander beeld van de Grieken. In mijn eerste deel waren het simpelweg gezegd hufters. En nu zie ik andere Grieken, aardige, sympathieke en bovenal vriendelijk.

Dan op naar mijn nieuwe boot. De haven is enorm groot, zeker vergeleken met Nederlandse havens. Je kan het een beetje vergelijken met Monnickendam. Een hartelijke ontvangst volgt. Moeder en dochter met een vriendin. De dochter werkt bij de NeVoBo, maar is hier echt voor vakantie en support. Mijn hut ziet er goed uit. Maar ik heb toch niet veel nodig. Althans dat is een beetje mijn verwachting. Het zal uitkomen...


Vorige pagina